آموزش برنامه نویسی به زبان++c (قسمت اول)

دسته

مقالات آموزشی

آموزش برنامه نویسی به زبان++c (قسمت اول)

زبانهای برنامه نویسی متعددی وجود دارند و برنامه نویسان ، دستورالعمل های برنامه را به زبان های مختلفی می نویسند ، که بعضی از آنها مستقیما توسط کامپیوتر قابل درکند ولی بعضی دیگر باید به زبان ماشین ترجمه شوند.  صدها زبان برنامه نویسی وجود دارد که هر کدارم از آنها برای اهداف خاصی طراحی شده اند. تمام این زبانها را میتوان به ۳ دسته تقسیم کرد :

  • زبانهای ماشین ( زبانهایی که فقط از کدهای ۰ و ۱ استفاده میکنند. )
  • زبانهای اسمبلی ( زبانهایی که از نمادها و علامتهای خاصی استفاده میکنند. )
  • زبانهای سطح بالا ( زبانهایی که یک دستورالعمل در آنها ، چندین کار را انجام میدهد. )

 

سی پلاس پلاس یگی از زبانهای سطح بالاست گه به زبان محاوره ای نزدیک است. این زبان ، توسعه یافته از زبان c میباشد. زبان سی پلاس پلاس ، برای اغلب کامپیوترها وجود دارد و مستقل از سخت افزار است.

۲ سبک برنامه نویسی متداول وجود دارد که برای هر کدام از آنها ، زبانهایی طراحی و پیاده سازی شده اند :

  • سبک برنامه نویسی ساخت یافته
  • سبک برنامه نویسی شیء گرا

زبان c از سبک برنامه نویسی ساخت یافته و زبان ++c از سبک برنامه نویسی شیءگرا پیروی میکند. در ابتدا مفهوم این دو سبک را بررسی میکنیم.

برنامه نویسی ساخت یافته

در برنامه نویسی ساخت یافته ، برنامه به صورت مجموعه ای از فعالیت ها تصور میشود که باید بر روی داده های انجام شوند. در این روش ، هر مسئله پیچیده ای به مجموعه ای از مسئله های کوچکتر تجزیه میشود تا این که قابل درک باشد.

برنامه نویسی ساخت یافته ، روش موفقی برای برای حل مسئله های پیچیده است ، اما مشکلات خاص خودش را دارد. در این روش ، داده ها از متدها جدا هستند. وقتی حجم داده ها زیاد میشود ، نگهداری آنها مشکل میگردد. هر چه بیشتر با داده ها کار کنید ، با مشکلات بیشتر یمواجه میشوید.

برنامه نویسی شیءگرا

برنامه نویسی شیء گرا ، شیوه ی نویینی است که قطعات نرم افزاری را ایجاد میکند که در برنامه های مختلف مورد استفاده قرار میگیرند. همان طور که کامپیوتر از قطعات سخت افزاری ساخته شده ، در برنامه نویسی شیء گرا برناهه از قطعات نرم افزاری ساخته میشود.  به این ترتیب ، سرعت تولید نرم افزار افزایش می یابد. قابلیت خوانایی برنامه هایی که در این روش نوشته میشوند ، بالا بوده ، تست ، عیب یابی و اصلاح آنها آسان است.

سی پلاس پلاس زبان شیءگرا است

با توجه به تفکر شیء گرایی ، زبانهای برنامه نویسی ویژه ای مثل ++c طراحی شدند تا اشیای دنیای واقعی را در مفاهیم موجود در زبان ، مدل سازی کنند. بنابراین ، ++c علاوه بر ویژگی ساخت یافتگی که در c موجود است ، امکاناتی برا مدل سازی اشیای دنیای واقعی نیز دارد.

سی پلاس پلاس برای مدل سازی اشیای دنیای واقعی از مفهومی به نام کلاس استفاده میکند. به عنوان مثال برای اشیایی مثل ساختمان که در دنیای واقعی است ، میتوان کلاسی را در ++c طراحی کرد.

اگر یک نقشه‌ی ساختمان در دست داشته باشید ، میتوانید ساختمانهای متعددی با ویژگی های موجود در نقشه ایجاد کنید. به همین ترتیب ، اگر کلاسی در سی پلاس پلاس داشته باشیم ، میتوانیم چندین شیء از این کلاس ایجاد کنیم. تولید شیء از کلاس را نمونه سازی میگویند.

هر کلاس ، تعدادی فیلد داده دارد که خاصیت نامیده میشوند و تعدادی عملیات دارد که فعالیتی را روی شیء انجام میدهند و به نام متد خوانده میشوند.

ویژگی های مهم زبان سی پلاس پلاس
  • سی پلاس پلاس انعطاف پذیر بوده و بسیار قدرتمند است. در این زبان ، هیچ محدودیتی برای برنامه نویس وجود ندارد.
  • ++c زبان برنامه نوییسی سیستم است. برنامه سیستم ، برنامه هایی هستند که امکان بهره برداری از سخت افزار و سایر نرم افزار ها را فراهم میکنند.
  • ارتباط نزدیکی بین سی پلاس پلاس و زبان اسمبلی وجود دارد. به این ترتیب میتوان از تمام قابلیت های اسمبلی در زبان سی پلاس پلاس استفاده کرد.
  • سی پلاس پلاس نسبت به حروف حساس است. یعنی در این زبان ، بین حروف کوچک و بزرگ تفاوت است و تمام کلمات کلیدی این زبان با حروف کوچک نوشته میشوند.
  • هر دستور زبان سی پلاس پلاس به ; ختم میشود.
انواع داده ها

هدف از برنامه نویسی ، ورود داده ها به سیستم و کار با آنهاست. بنابراین داده ها نقش بسیار مهمی را ایفا میکنند. در جدول پایین با انواع داده ها و کاربرد و خاصیت های آنها آشنا میشوید.

 

 

نوع داده بازه قابل قبول کاربرد
bool false , true استفاده برای صحیح و غلط
char ۱۲۷- تا ۱۲۷ ذخیره داده های کاراکتر
unsigned char ۰ تا ۲۵۵ هم اندازه char, اما با تضمین بدون علامت‌ بودن
signed char ۱۲۷- تا ۱۲۷ هم اندازه char, اما با تضمین علامت‌دار بودن
int ۳۲۷۶۷- تا ۳۲۷۶۷ ذخیره اعداد صحیح
unsigned int ۰ تا ۶۵۵۳۵ هم اندازه int, اما با تضمین بدون علامت‌ بودن
signed int ۳۲۶۷۶- تا ۳۲۶۷۶ هم اندازه int, اما با تضمین علامت‌دار بودن
short int ۳۲۶۷۶- تا ۳۲۶۷۶ ذخیره اعداد صحیح کوچک
unsigned short int ۰ تا ۶۵۵۳۵ هم اندازه short int , اما با تضمین بدون علامت‌ بودن
signed short int ۳۲۶۷۶- تا ۳۲۶۷۶ هم اندازه short int , اما با تضمین علامت‌ دار بودن
long int ۲۱۴۷۴۸۳۶۴۷L- تا ۲۱۴۷۴۸۳۶۴۷L ذخیره اعداد صحیح بزرگ
signed long int ۲۱۴۷۴۸۳۶۴۷L- تا ۲۱۴۷۴۸۳۶۴۷L هم اندازه long int , اما با تضمین علامت‌ دار بودن
unsigned long int ۰ تا ۴۲۹۴۹۶۷۲۹۵ هم اندازه long int , اما با تضمین بدون علامت‌ بودن
float تا ۷ رقم اعشار ذخیره اعداد اعشاری تا ۷ رقم اعشار
double تا ۱۵ رقم اعشار ذخیره اعداد اعشاری تا ۱۵ رقم اعشار
long double تا ۱۹ رقم اعشار ذخیره اعداد اعشاری تا ۱۹ رقم اعشار
wchar_t ۲ بایت برای ذخیره کاراکترهای یوکیند
متغیر ها و نحوه فراخوانی و کارکردن با آنها

متغیرها ، نامی برای کلمات حافظه هستند که داده ها در آن قرار میگیرند و محتویات آنها ممکن است در طول اجرای برنامه تغییر کند. برای استفاده از متغیرها ، از نامشان کمک میگیریم.

نکاتی در مورد استفاده از متغیرها :

  • برای نام گذاری متغیر ها میتوان از کلمات و حروف  و _ استفاده کرد.
  • اولین کاراکتر نباید رقم باشد.
  • نام متغیر میتواند با هر طولی باشد ولی ۳۱ کاراکتر اول آن مورد استفاده قرار میگیرد.

برای استفاده و فراخوانی متغیرها ، به شیوه زیر عمل میکنیم :

; نام متغیر    نوع داده

; int a

; float b

; char c

برای فراخوانی همزمان چند متغیر در یک دستور ، میتوانیم از , استفاده کنیم.

به عنوان مثال :

; int a1 , a2 , a3

برای مقداردادن به متغیرها به ۳ روش میتوانیم عمل کنیم :

  • هنگام اعلان متغیر
  • پس از اعلان نوع متغر و با دستور انتساب
  • دستورات ورودی

روش اول : در این روش نوع متغیر و نام آنرا نوشته و مقدار آن را مشخص میکنیم.

; int a=5

روش دوم : در اینجا ابتدا نوع متغیر و نام آن را در یک دستور تعریف میکنیم. سپس در دستور بعدی ، به مقداردهی میپردازیم.

; int a

; ۵ = a

روش سوم : متغیرهای a و b از نوع int تعریف شده اند. دستور cin ، این متغیرها را از طریق ورودی دریافت مینماید. ( در ادامه با این دستورات و کارکرد آنها به صورت کامل و گسترده آشنا میشویم ، فعلا فقط به خاطر بسپارید که متغیر ها در این روش با دستورات ورودی مقدار میگیرند )

; int a , b

; cin >> a >> b

اعلان ثوابت در برنامه نویسی سی پلاس پلاس

ثوابت بر خلاف متغیرها میباشند . یعنی هستند میباشند که در برنامه وجود دارند ولی قابل تغییر نیستند.

نامگذاری ثوابت همانند متغیر ها است و مقداری که برای ثابت تعیین میشود ، نوع آن را نیز مشخص میکند. برای اعلان ثوابت از طریق دستور define# به صورت زیر عمل میشود :

مقدار     نام ثابت   define#

دقت داشته باشید در انتهای دستور define# علامت ; قرار نمیگیرد. به عنوان مثال :

 ۱۰۰     define    A#

روش دیگر اعلان ثوابت ، استفاده از const است. برای استفاده از این دستور ، به روش زیر عمل میکنیم :

;    مقدار   =   نام ثابت    نوع داده    const

برای مثال :

; ۵ = const  int  a

عملگرها

عملگر ، به نمادهایی گفته میشود که اعمال خاصی را انجام میدهند. برای مثال ، نماد + ، عملگری است که دو مقدار را با هم جمع میکند.

عملگرها در زبان ++c به ۶ دسته تقسیم میشوند :

  • عملگرهای محاسباتی ( – و + و * و / و % و — و ++ )
  • عملگرهای رابطه ای ( > و < و => و =< و == و =! )
  • عملگرهای ترکیبی ( =+ و =- و =* و =/ و =% )
  • عملگرهای بیتی ( & و | و ^ و >> و << )
  • عملگرهای منطقی ( ! و && و || )
  • عملگرهای متفرقه

تاکنون با مقدمه ای از زبان برنامه نویسی سی پلاس پلاس آشنا شدیم. در جلسات آینده به نحوه کدنویسی در زبان سی پلاس پلاس و نوشتن چند برنامه ساده میپردازیم.

با ما همراه باشید.

  1. مهدی

    خیلی عالی بود. لطفا ادامه بدین

  2. coder53

    سلام خسته نباشید.. سایت و مطالبتون خیلی خوب و مفیده
    لطفا ادامه آموزش ها رو قرار بدین
    تشکر

    • nicksoft

      سلام و عرض ادب
      سپاس از لطف شما
      حتما .. به زودی مطالب و آموش های بیشتری در سایت قرار داده خواهد شد
      موفق باشید

  3. تدریس زیست شناسی

    سلام.ممنون .خیلی خوب بود.از دست اندرکاران
    وبسایت به این خوبی سپاسگزارم

  4. طراحی چهره با پاستل

    سلام.وبسایتتون خیلی خوب و مفیده.به کارتون ادامه بدین

  5. فروش بک لینک

    سلام.وبسایتتون خیلی خوب و مفیده.به کارتون ادامه بدین

  6. بک لینک

    سلام.من همیشه مطالبتون رو دنبال میکنم.وبسایت
    خیلی خوبی دارید.ممنون

قالب شرکتی وردپرس